Direkt filtrasyonda ön ozonlama geciktirme süresinin filtre verimliliğine etkisinin araştırılması

Abstract

Ozon, su arıtımında kullanılan güçlü bir oksidandır. Pek çok ham suda koku, tat ve renk gidermek amacıyla etkili bir dezenfektan olarak kullanılmaktadır. Klordan daha güçlü bir oksidan olması ve kalıntı bırakmaması sebebiyle de metal giderimi ve iz toksik organik maddelerin gideriminde ön ozonlama şeklinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak, ozonun yerinde uygulanabilir özellikte ve kararsız olmasından dolayı; reaktör tasarımında ve prosesteki uygulama noktasının belirlenmesinde daha hassas olunması gerekir. Bu çalışmada kum filtrasyonu öncesi yapılan ön ozonlamanın ?toplam proses verimini? artırmasına yönelik bir araştırma yapılmıştır. Bu amaçla ozonun ham su ile temas süresini artırmak için ozonlamadan hemen sonra, çeşitli bekleme sürelerine sahip, ham suyun filtreye girişini geciktirici tanklar kullanılarak kesikli deneyler yapılmıştır. Ozonlama süresi, geciktirme tankı, ham su karakteristiğinin ve ozonun uygulama şeklinin hamsuyun zeta potansiyeli ve türbiditesine olan etkileri incelenmiştir.Ozone used in water ? wastewater treatment commonly is strong oxidant. It is applied as a disinfectant to remove odor, taste and color in various raw waters. Due to the strong oxidizing effects and no residual after application, it is performed as pre-treatment to overcome metals and toxic trace organic substances. However; ozone is quite unstable and it must be applied immediately. So, reactor design and application place in treatment process come into prominence. In this study, investigation of pre-ozonation?s effects improvement in direct filtration for overall process efficiency in drinking water treatment is studied. For this purpose, various tanks had different retention times are used between ozonation and filtration colons to increase contact time. Effects of ozonation time, delaying time, raw water characteristics and application type on zeta potential and turbidity are investigated.