Teknoloji transfer mekanizmalarının Ar-Ge yeteneğine etkisi

Abstract

Teknoloji transferi kavramı 1930'lardan itibaren ekonomistler, bürokratlar ve akademisyenlerce incelenegelmiş bir konu olmuştur. Kısaca insan emeğinin de eklenerek bilginin uygulamaya geçirildiği yazılım - donanım - yöntem olarak tanımlanabilecek teknolojinin transferi; teknolojinin el değiştirmesi, iletimi, paylaşımı, yayımı ve dağıtımı şeklinde de açıklanabilecektir. Gerek ulusal düzeyde, gerekse firma düzeyinde olsun teknoloji transferine farklı nedenlerle ihtiyaç duyulmakta olup sürdürülebilir kalkınma ve rekabet üstünlüğü sağlama aracı olarak teknoloji transferi çokça kabul gören bir yaklaşımdır. Teknolojiyi transfer eden firmalar için temel amacın kârlılık, transferin alıcı tarafı için temel hedefin kalkınma ve rekabet gücü kazanma olduğu söylenebilir. Literatürde teknoloji transfer yöntemleri doğrudan veya dolaylı, resmi veya gayrı resmi, dikey veya yatay, pasif veya aktif veya yarı aktif vb. şekillerde sınıflandırılmaktadır. Ar-Ge sürecinin başarısı yapılan harcamanın büyüklüğünden ziyade yapılan harcamanın etkililiği, yani ürünün hedeflenen rekabet üstünlüğünü sağlamadaki rolü ile ölçülebilir. Yeni ürün geliştirme ve büyüme bağlamında Ar-Ge'nin önemi ayrıca ortaya çıkmaktadır. Geliştirilen modele istinaden gerçekleştirilen araştırma sonucunda teknoloji transfer mekanizmalarının Ar-Ge yeteneği üzerinde kısmen etkili olduğu görülmüştür. Yenilikçiliğin ve verimliliğin artması için teknoloji transferinin tek başına yeterli görülmemesi, Ar-Ge ile desteklenerek yetenek kazanımının sağlanmasının sürdürülebilir kalkınma ve rekabet üstünlüğü açısından büyük önem taşıdığı değerlendirilmiştir. Salt teknoloji transferi ile başlayan süreçler tamamen özgün ürünlerin üretimine kadar gidecek süreçlerin başlangıcı olabilmektedir.

The concept of "Technology Transfer" is a subject that has been reviewed since 1930's by economists, bureaucrats and academics. Transfer of technology, can be briefly explained as software – hardware – method gained via implementing knowledge by adding human effort; can also be expressed as relaying, conveying, sharing, emition and distribution of technology. Technology transfer is commonly accepted as an instrument for sustainable development and competitiveness. There are several motives that stimulates needs for technology transfer, at whether national or firm level. It can be said that profitability is the main purpose for the transferor firm, although it is development and gaining competitiveness for the transferee firm. Methods of technology transfer classified in literature as direct or indirect, formal or informal, vertical or horizontal, passive or active or semi-active etc. The success of R&D process can be evaluated by the effectiveness of spending, which means the role of product in providing the aimed competitiveness, more than the amount of the spending. The importance of the R&D by means of product innovativeness and growth also turns up. The effect of technology transfer mechanisms on R&D competency have been partly proved after the research that has been conducted according to the model. It has been evaluated of great importance that technology transfer must not be seemed sufficient alone for the increase of innovativeness and profitability. It must be supported by R&D in order to provide competency-gaining for sustainable development and competitiveness.