Gallik asitin apoptotik etkisinin belirlenmesi

Abstract

İlk defa 1960 yılında keşfedilen Malignant Mezotelyoma (MM), dünya üzerinde yaygınlığı gittikçe artan, teşhisi zor ve ilaç tedavisine dirençli bir kanser türüdür. Bugüne kadar tedaviye yönelik etkin ajanların yetersizliği bu alandaki çalışmaları hızlandırmaktadır. Bu tez çalışmasında, birçok meyvede bulunan ve bazı kanserlerde anti-proliferatif ve apoptotik olduğu belirtilen gallik asitin (GA) MM hücrelerindeki apoptotik etkisi araştırılmıştır. Öncelikle GA'nın MM hücrelerine etkisi morfolojik olarak incelenmiştir. Ardından, GA'nın apoptotik etkisini belirlemek amacıyla DNA merdivenlenmesi analizi yapılmış ve kaspaz 8 ve 9 moleküllerinin enzimatik aktiviteleri ve protein seviyeleri incelenmiştir. İlaveten GA aracılığıyla düzenlenen apoptozun stresle aktive olan sinyal yolaklarıyla bağlantısı araştırılmıştır. Son olarak GA'nın p53 ve PARP protein seviyelerine etkisi belirlenmiştir. Sonuçlarımız doğrultusunda GA, 100 µM dozda zamana bağlı olarak iç ve dış apoptotik yolağın aktivasyonuna neden olmuştur. Her iki apoptotik yolağın aktivasyonunda JNK yolağının değil p38 yolağının katkısının olduğu tespit edilmiştir. P53 aktivasyonunun GA ile indüklenen hücrelerde p38 yolağı bağlantılı olabileceği düşünülmektedir.Malignant Mesothelioma (MM), discovered by Wagner and his friends in 1960, is a type of cancer, which has poor diagnosis and resistance to drug therapy. Insufficiency of effective agents in therapy has accelerated research in this field. In this thesis, we investigated, in MM, the apoptotic effects of gallic acid (GA), which is found in many fruits and has been known to have anti-proliferative and apoptotic effects in some cancers. Firstly, the effect of GA on MM cells was investigated morphologically. Then, to determine the apoptotic effects of GA, a DNA fragmentation analysis was performed and the protein levels and enzymatic activities of caspase-8 and caspase-9 were analyzed. In addition, we searched the connection between the GA-coordinated apoptosis and the stress-activated signalling pathways. Finally, we determined the effect of GA on the p53 and PARP protein levels. According to our results, GA, in 100 µM dose and time-dependently, caused the activation of both intrinsic and extrinsic apoptotic pathways. We established that p53 signalling pathway but not JNK pathway contributed to the activation of these two apoptotic pathways. We think that the p53 activation in GA-induced cells might be linked with the p38 signalling pathway.