Mikroplastik ve Biyokatı Varlığında Toprakta Nikel Toksisitesinin Belirlenmesi

Abstract

Hayatımızda büyük bir yer kaplayan plastikler bu yaygın kullanımlarıyla aynı zamanda çeşitli çevre sorunlarını da beraberinde getirmiştir. Atıksu Arıtma Tesislerinin arıtma çamurlarında mikroplastikler birikebilmekte ve daha sonra bu çamurların tarım arazilerinde kullanılması ağır metaller ve mikroplastikler gibi henüz çevreye etkileri net olmayan kirleticilerin yayılmasına neden olabilmektedir. Tarım arazilerinde risk arz eden ağır metallerden biri Nikel olup ilgili yönetmeliklerle de sınırlandırılmıştır. Ancak, mikroplastik ve biyokatı gibi etkileri yeni incelenmeye başlayan potansiyel kirletici kaynaklar ile bulunması durumunda Nikelin toksisitesinde meydana gelebilecek değişim incelenmemiştir. Bu kapsamda, mikroplastik ve biyokatı varlığında Nikel toksisitesi incelenmiştir. Toprakta yaşayan canlıları temsilen kullanılan E. Crypticus üzerinde üremeye olan etkileri EC50 değerleri ile belirlenmiştir. Buna göre hem mikroplastikler hem de biyokatı uygulamaları Nikel toksisitesini düşürücü yönde etki etmiştir. Bu durum, Nikelin biyokatıdaki organik maddelerle kompleks oluşturarak ya da mikroplastik yüzeyinde bulunabilecek yüklü yüzey gruplarıyla etkileşime girerek toksik etkiyi meydana getirdiği bilinen iyonik formun nötrleşmesi ile açıklanabilir.