Son yıllarda geliştirilmiş olan soya (Glycine max (L.) Merill) çeşitleri arasındaki genetik polimorfizmin RAPD markırları yoluyla belirlenmesi

Abstract

Genotip ve çeşit tanımlaması yetiştiricinin haklarını korumak basamaktır. Eğer tescillenmiş çeşitler ve tohumlar herhangi bir mekanizma ile ayırt edilemez olsaydı, yeni çıkan varyetelerin tohum üretimi kontrol edilemezdi. Bu çalışmada 7 soya {Glycine max. (L.) Merrill) çeşidini birbirinden ayırmak ve aralarındaki polimorfizmleri belirlemek için RAPD markırları seçildi. 8 primer kullanılarak tüm çeşitlerin genomik parmakizleri çıkarıldı. Bu parmakizlerine göre tüm çeşitler birbirinden moleküler düzeyde ayırt edildi. Elde edilen markır sonuçlarının kullanılmasıyla çeşitler arasındaki benzerlik oranlan bulundu. En çok benzeyen iki çeşit Dwight ve Maverick'tir (Bu iki çeşit birbirine 0.70 oranında benzemektedir). Buna ek olarak Maverick ve Defiance çeşitlerinin en yüksek polimorfizm oranını (Bu iki çeşit birbirine 0,39 oranında benzemektedir.) gösteren iki çeşit olduğu belirlendi.Genotype or cultivar identification is the first step to ensure breeder' s^r^.^. ^^ If registered cultivars or germplasms were not distinguished by any mechanism, then seed production or novel varieties could not be controlled. RAPD markers are chosen to distinguish 7 soybean {Glycine max. (L.) Merrill) cultivars from eachother and to assign the polymorphisms among of them in this study. 8 primers were used and DNA fingerprinting of all cultivars were determined with that primers. According to that fingerprinting all cultivars were distinguished from eachother in DNA banding pattern. Using these markers results, similarity index in between soybean cultivars were calculated. Dwight and Maverick were the most similar cultivars (These two cultivars were similiar at 0,70 point to eachother.). In addition that Maverick and Defiance cultivars have shown the highest polymorphism rate (These two cultivars were similiar at 0,39 point to eachother.).